Kayseri’de Bir Bilardo Masasında Başlayan Hikâye
Kayseri’nin akşamları her zaman biraz sert olur. Rüzgâr, Erciyes’ten aşağı doğru inerken yüzüne çarpan soğukla seni kendine getirir. O gün de öyleydi. İçimde garip bir huzursuzluk vardı; sanki gün boyunca bir şeyleri eksik yaşamışım gibi. 25 yaşındayım ve çoğu zaman bu hissi artık tanıdığımı sanıyorum ama her seferinde yeniden yakalıyor beni.
Bilardo salonuna girdiğimde o tanıdık ses karşıladı beni: topların birbirine çarpma sesi, tahta ıstakaların masaya hafif dokunuşları ve arka planda çalan eski bir şarkı. Bir an için her şey durdu gibi oldu. Sanki hayat, yeşil çuha kaplı bir masanın etrafında dönüyordu.
O gün arkadaşım Mert’le buluşmuştum. Uzun zamandır konuşmamıştık. Aramızda bir kırgınlık yoktu ama bir mesafe vardı; adı konmamış, sessiz bir uzaklık. Masaya eğildiğinde yüzündeki ciddiyet bana “bugün sadece oyun oynamayacağız” der gibiydi. İçimde hem bir heyecan hem de tuhaf bir tedirginlik vardı.
O akşam ve ilk kırılma
İlk oyunu o kazandı. Çok iyi oynadığı için değil, benim acele etmem yüzünden. Bir vuruş yaptım, top deliğe girmedi ve masa bana sanki küçük bir ders verdi. Mert gülümsedi ama o gülümsemenin içinde bir şeyler vardı; sanki “daha dikkatli ol” demek istiyordu.
İkinci oyunda işler değişti. Bu kez ben toparlandım. Ama tam o sırada garip bir şey oldu. Bir vuruş yaptım ve beyaz top, hedef topa çarptıktan sonra hiçbir banda değmeden durdu. Mert hemen başını kaldırdı.
“Faul,” dedi sakin bir sesle.
O an içimde bir şey düştü. Sanki sadece oyunu değil, kontrolü de kaybetmişim gibi hissettim. Ama asıl sorun faulün ne olduğunu tam bilmememdi. Utandım. 25 yaşındaydım ve bir bilardo masasında hâlâ kuralları tam öğrenmemiştim.
İçimde büyüyen o küçük yenilgi hissi
O an yüzüm kızardı mı bilmiyorum ama içimde bir sıcaklık yayıldığını hatırlıyorum. İnsan bazen kaybettiği bir oyundan çok, bilmediği bir şeyi saklamaya çalışırken yorulur. Ben de öyleydim.
Mert açıklamaya başladı ama ben çoktan kendi içime çekilmiştim. Sanki masa büyümüş, ben küçülmüştüm.
Bilardoda faul kuralları nelerdir?
O geceyi düşündükçe en çok bu soru aklımda kaldı. Sadece bir oyun kuralı değildi aslında; bir düzenin, bir disiplinin, hatta hayatın küçük bir yansıması gibiydi.
Bilardo masasında yapılan her hata sadece bir hamle kaybı değildir. Aynı zamanda zihinsel bir duraksamadır. Ve o duraksamaların içinde insan kendini daha iyi görür.
Topu sokamamak değil, yanlış temas: “Scratch” hatası
İlk öğrendiğim şey “scratch” oldu. Yani beyaz topun deliğe girmesi.
O akşam Mert bunu anlattığında, sanki bana sadece bir kural değil de bir karakter özelliği anlatıyordu. Beyaz top kontrolsüzse, oyun da kontrolsüz olurdu.
Bir an düşündüm: Hayatta da böyle değil miydi? Fazla hızlandığında, kontrolü kaybettiğinde, kendi çizginden çıkıyordun.
Scratch olduğunda rakip avantaj kazanır. Ve bu bana şunu hissettirdi: her hata sadece kayıp değil, başkasına verilen bir fırsattır.
Bu düşünce içimi biraz daha ağırlaştırdı.
Bant görmeden geçen toplar: temas zorunluluğu
Bir diğer faul kuralı ise çok netti: vurduğun top, başka bir topa ya da banda temas etmek zorunda.
Mert bunu anlatırken, “boş vuruş yapamazsın” dedi.
İşte o cümle içime işledi.
Hayatta da boş vuruşlar yok muydu? Bir şeye dokunmadan, bir şeyi etkilemeden yaptığımız her hareket aslında eksik değil miydi?
O akşam yaptığım o yanlış vuruşu hatırladım. Toplar birbirine dokunmamıştı ya da yeterince hareket etmemişti. Sanki oyun bile bana “daha dikkatli ol” demişti.
İçimde hafif bir hayal kırıklığı oluştu ama bu kez farklıydı. Öğrenmenin verdiği bir burukluktu bu.
Çift temas ve itme hatası: “double hit” ve “push shot”
Mert oyunu anlatmaya devam ettikçe, bilardo masası bana daha karmaşık görünmeye başladı.
Istakanın topa iki kez dokunması… ya da topu iterek vurmak…
Bunlar bana ilk başta teknik hatalar gibi geldi ama sonra şunu fark ettim: her biri aslında sabırsızlığın sonucu.
Bir an fazla hızlı davranmak, bir an fazla istemek…
O gece düşündüm: Ben de hayatta birçok şeyi böyle mi kaçırıyordum?
Belki de insanlar en çok acele ettiklerinde hata yapıyordu.
Bu düşünce içimde sessiz bir sızı bıraktı.
Yanlış başlangıç: faullü kırış (break)
Bir diğer kural da oyunun başındaki kırıştı. Topları dağıtırken belirli düzenleri bozmak ya da beyaz topu kontrolsüz bırakmak faul sayılıyordu.
Bunu dinlerken içimden şunu düşündüm: “Başlangıç bile düzgün olmalı.”
O akşam ilk oyunu kaybettiğimi hatırladım. Belki de sadece şans değildi. Belki de başlangıcım bile aceleyle yapılmıştı.
Bu düşünce beni biraz sarstı. Çünkü insan bazen kaybettiğini oyunda değil, başlangıcında fark eder.
Topa dokunmak değil, düzeni bozmak
Bir de en çok dikkat çeken kural vardı: masadaki toplara elle dokunmak ya da pozisyonunu bozmak.
Mert bunu anlatırken sesi daha ciddiydi.
“Masaya karışırsan oyun biter,” dedi.
O an içimde bir şey titredi. Çünkü bu sadece bir oyun kuralı gibi gelmedi bana. Daha büyük bir şeydi.
Hayata dokunurken bile dikkatli olmak gerekiyordu. Her müdahale bir sonucu değiştiriyordu.
O gece bunu çok derinden hissettim.
Kaybedilen bir maçtan sonra öğrendiklerim
Maç uzadıkça, ben daha çok düşünmeye başladım. Artık skor önemli değildi. İçimdeki hisler daha ağır basıyordu.
Mert kazandı. Ama bu kez içimde eskisi gibi bir öfke yoktu. Daha çok bir fark ediş vardı.
Bilardo masasında öğrendiğim şey sadece kurallar değildi.
Hataların bir dili vardı.
Faul dediğimiz şey aslında sadece bir ihlal değil, bir uyarıydı.
O gece eve dönerken Kayseri’nin soğuğu yüzüme vurdu. Ama içimde garip bir sıcaklık vardı. Sanki bir şeyleri öğrenmenin verdiği sessiz bir huzur.
Defterimi açtım. Uzun zamandır yazmadığım bir defterdi bu. Kalem elimde biraz titredi.
“Bugün kaybettim,” diye yazdım.
Ama sonra durdum.
Aslında kaybetmemiştim. Sadece öğrenmiştim.
Bilardoda faul kuralları bana sadece oyunu değil, sabrı öğretti. Acele etmemeyi, kontrolü bırakmamayı, her hamlenin bir sonucu olduğunu…
Ve en önemlisi, her hatanın içinde bir farkındalık saklı olduğunu.
O gece defteri kapattığımda içimde garip bir rahatlama vardı. Sanki masadan kalkmıştım ama oyun içimde devam ediyordu.
Ve ben artık o oyunu biraz daha iyi biliyordum.
Emarvi okurlarıyla “Bilardoda faul kuralları nelerdir” konusunu paylaşmak gerçekten güzeldi. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere!